Bij de A van Acceptatie

“Van de Betekenis der Dingen” aflevering 2:

Accepteren. Ik heb veel favoriete woorden, maar dit specifieke woord is misschien wel een van de minst favoriete woorden die ik ken. Ik zal je een voorbeeld geven:

“Maar ja. Ik moet dat accepteren…”

Ik hoor dit vaak in een intake gesprek. Er is iets gebeurd bij de client, een tijdje geleden misschien, en na het verhaal te hebben gedaan komt dit zinnetje erachteraan. Het punt is, dat ik bijna altijd kan merken dat de woorden niet kloppen bij het gevoel wat er onder de woorden te vinden is.

Continue reading

Bij de K van Kwetsbaar zijn.

“Van de Betekenis der Dingen” aflevering 1:

Soms komt het in de intake al naar voren. Maar vaker merken mensen pas in de massage dat ze het lastig vinden om hun kwetsbare kant te laten zien. Ze ont-dekken(!) dan dat ze ook een kwetsbaar deel hebben die ze lange tijd hebben begraven (be-dekt), uit angst, of uit het sterk moeten zijn in bepaalde situaties.

Maar wat betekent ‘kwetsbaar zijn’ nou echt?

Als iets meet-baar is, dan heeft iets de potentie om ge-meten te worden. Als iets vloei-baar is, dan heeft het de mogelijkheid om te vloeien. Is iets inzet-baar, dan kan het ingezet worden en iets wat brand-baar is KAN branden. Het stukje -baar in een woord betekent dus dat iets de mogelijkheid heeft om datgene wat ervóór stond, te zijn.

Continue reading

Lachende Kuit

‘MassageMomentje’ aflevering 92:

Het punt op de bil van mijn client is nog zichtbaar op de huid. Een beetje rood, maar het is al aan het wegtrekken. Een bijzonder punt, waar ze heeft mogen ontdekken waar het nou toch zo aan schort de laatste tijd.

Spelen.

Continue reading

Raak

“MassageMomentje” aflevering 91:

Ik laat los na de diepte en ga naast mijn klant zitten. Mijn aandacht blijft bij haar en laat haar even bij zichzelf. Nadat er voldoende tijd is verstreken haalt ze haar hoofd uit de hoofdsteun en kijkt me aan. Dan komt er een gesprek op gang. Ze vertelt me wat ze meemaakte in de diepte. En dan zeg ik iets (ik weet niet eens meer precies wat), dat haar raakt.

Ik kan het merken aan haar ogen, die worden zachter en er wordt een laagje water zichtbaar. Ik kan het merken aan de stilte die volgt, die als het ware de golf van het gesprek heel even een beetje terugtrekt. En ik kan het merken aan nog veel meer minutieuze veranderingen in haar gezicht en in de energie om ons heen.

Continue reading

Twijfelende Stap

“WushuMomentje” aflevering 2:

Ik voel me altijd ontzettend cool als ik Wushu (externe vorm van Chinese Martial Arts, beter bekend onder de ‘foutieve’ naam Kung Fu) aan het trainen ben. Ik weet niet waarom, misschien zijn het de bewegingen, misschien is het het gevoel dat het me geeft. Misschien ís het ook gewoon wel zo (als ik mijn leraar mag geloven), maar vaak als het lekker gaat voel ik mij ontzettend cool.

Nog cooler voelde ik me toen hij na een jaartje vroeg welk wapen ik wilde trainen. Wapen?!?! IK?!?? Als je mij pre-martial-arts tijdperk zou hebben verteld dat ik binnenkort met een wapen zou beginnen te trainen, had ik je vierkant uitgelachen. Op een of andere manier heb ik mijzelf nooit zo bekeken, maar toen mijn leraar ermee kwam was er opeens toch een erg grote aantrekkingskracht…

Continue reading

C’est le massage qui fait la musique 3/4

Om mij heen wordt de lucht in de kerk gevuld met de stemmen van de zusters die hun dagelijkse psalmen zingen. Het is voor mij niet de eerste keer dat ik een weekend in het klooster bij de zusters in Megen ben, en met 5 diensten per dag is er genoeg tijd om mee te maken en te ‘spelen’ met het moment waarop ze zingen. Soms denk ik na over de woorden, soms zing ik mee, soms frons ik omdat ik meen dat de woorden niet passen bij hoe ik over de wereld denk (maar ja, ervaring leert dat ik dan de woorden nog niet op een dieper niveau begrepen heb), en vaak sluit ik even mijn ogen om puur het geluid mee te maken van het gezang.

De psalmen zijn altijd op dezelfde manier opgebouwd. Eerst is er een voorzang, met een melodielijn, en daarna is er een soort vraag-en-antwoord spel waarbij het ene koor eerst zingt en het andere koor daarna. Daartussen is een pauze, waarin het geluid even wegsterft. Interessant genoeg voel je aan wanneer het tijd is om het antwoord in te zetten. En interessant genoeg gaat dit ook altijd goed.

Continue reading

Binnenkant Masker

“MassageMomentje” aflevering 90:

Na een mooi moment in de diepte waarbij er kwetsbaarheid naar voren kwam laat ik mijn klant even in stilte op de tafel. Ze haalt adem, en blijft muisstil liggen. Dan zie ik haar alle stukjes bijeenrapen en omhoogkomen. Ze vraagt om een zakdoek en begint meteen grapjes te maken. Weg moment. Weg kwetsbaarheid.

“En dit… dit hoeft ook niet he?” zeg ik. We waren er namelijk net achter dat ze vaak een masker op heeft. Ze kijkt naar beneden en ik merk dat het kwartje valt.

Continue reading

Walnotenboom

“Holistisch GedachtenWolkje” aflevering 8:

Ik heb een tijdje geleden een walnotenboompje van mijn leraar gekregen. Het boompje betekent veel voor mij, want ik voel mij verbonden met de plek en de grond waar hij vandaan komt. En ook herinnert hij mij met dankbaarheid aan al de dingen die ik daar geleerd heb (en nog steeds leer).

Nu heb ik wel een beetje gemengde gevoelens over het boompje. Het zit namelijk zo: het boompje staat tot nu toe nog steeds in een grote pot in de tuin. Niet in de volle grond, maar in een pot.

Boompjes hebben ruimte nodig om te groeien. En dus voelt het voor mij alsof ik dat boompje aan het klein houden ben. En dat klopt ook. Ik ben dat boompje bewust klein aan het houden. Als ik hem nu in de volle grond zou zetten, zou hij heel snel groeien (want dat doen walnotenbomen), en ik heb daar niet de ruimte voor in de tuin zoals hij nu is.

Continue reading

Springend Enthousiasme

‘WushuMomentje’ aflevering 2:

Kijk, dit is nou precíes waarom ik er zo van overtuigd ben dat mijn interesse en oefeningen in de Chinese Martial Arts mij verder brengt in mijn werk en in mijn leven.

Afgelopen vrijdag tijdens mijn training was ik onderhuids een beetje chagrijnig. Er speelde iets mee wat ik de hele dag al bij me droeg en ik wilde eigenlijk niet dat het mijn les zou verstoren dus eerst probeerde ik het te negeren. Toen dat niet lukte, zei ik tegen mijn leraar (en goede vriend):

“Ik ga dit gewoon even bij je neerleggen, want het zit in de weg en anders dan kan ik niet goed trainen vandaag en dat wil ik wel.”

Toen legde ik hem uit wat me dwars zat. Soms dan doe of zeg ik dingen uit enthousiasme, maar mijn intentie wordt dan verkeerd begrepen. Vanochtend in het WhatsApp berichtje was dit niet anders. Wat ik eigenlijk bedoelde, werd niet gezien, en dat voelde vervelend, want blijkbaar vinden andere mensen mijn manier van interactie soms moeilijk. Terwijl ik alleen maar enthousiast wil zijn.

Continue reading

Hardop Lachen

‘MassageMomentje’ aflevering 89:

Ik lig op mijn eigen massagetafel en moet hardop lachen. De ironie ervan! De student die supervisie bij mij doet haalt verbaasd haar elleboog uit mijn rug, terwijl ik probeer woorden te vinden voor het inzicht dat ik net kreeg.

Het duurt even, want eerst heeft mijn lichaam wat tijd nodig om te settelen. Daarna heb ik even tijd nodig om te verwerken wat er gebeurde en daarna om wat woorden ervoor te vinden.

“Ik vertel het je zo.” vertel ik haar, terwijl ze geduldig afwacht.

Continue reading